GÖMDÜM KUMLARA

Yazan:
7 Aralık 2009

GÖMDÜM KUMLARA

Bir zamanlar aşk için yanan kalbimi

Çıkardım yerinden gömdüm sulara

Yıllar boyu sana olan sevgimi

Söküp aldım kalbimden gömdüm kumlara

Dökülürken gözümden sımsıcak yaşlar

Damlaya damlaya bir göl olurken

Sensiz bomboş bir dünyam var iken

Çıkardım kederi gömdüm kumlara

İçimde kaynayan bir volkan gibi

Sakladım bir ömür senden sevgimi

Şimdiyse titreyen şu ellerimi

Çıkardım yerinden gömdüm kumlara

Yıllarca yakmıştın aşk ile beni

Yıkmıştın bir anda hayallerimi

Aklımdan bir türlü çıkmayan seni

Çıkardım yerinden gömdüm kumlara

İçimde kaynayan volkan püskürdü

Gözlerin gözüme bakan bir kördü

Sonunda bu sevda beni öldürdü

Çıkardın hayattan gömdün kumlara

Şiirle ilgili Yorumlarınızı Bekliyoruz.

Bu şiirin telif hakları site yöneticisine aittir.

Share

Benzer Yazılar:

  1. Bakan
  2. Yüzme bilmiyor
  3. Bakan karısı
  4. BİR AŞK MASALI
  5. Mumya
 Etiketler: ,
Şiir Köşesi

Eğer yazıyı beğendiyseniz ya da ekleyecekleriniz varsa, lütfen yorumunuz yazın veya RSS aboneliği ile yeni yazılardan anında haberdar olun.

Yorum yapın

Güvenlik Kodunun Resmi
*